नारायणहिटी दरवारका बारेमा केही कुरा

तीर्थ गुरुङ

नारायणहिटी दरवारमा ज्ञानेन्द्र वहिर्गमन भएको भोलिपल्ट विशाल कार्यक्रम गर्ने भन्ने कुराहरु बाहिर आएको छ । एउटा हामीले के सोच्नुपर्छ भने राजालाई नारायणहिटी बाट लखेटे पनि त्यस भित्रको महत्वलाई हामीले जोगाई राख्नुपर्छ । एकातिर संग्रहालय बनाउने कुरा पनि भइरहेको छ । यदि संग्रहालय बनाउने हो भने राजाले लगाउने श्रीपेच लगायत बहुमुल्य सामग्रीहरु त्यस दरवारभित्र छन् । जथाभावी मानिसहरुलाई नारायणहिटी परिसर भित्र हिड्डुल गर्न दिंदा अनेक गोप्यताहरु भङ्ग हुन सक्छन । त्यसैले सुरक्षाको दृष्टीकोणले आजैदेखि यदि सर्वसाधरणलाई प्रवेश दिने हो भने कुन ठाउँसम्म हिड्डुल गर्न दिने हो त्यस कुराको कडाईका साथ पालना गराईनु पर्दछ । जथाभावी फोटोहरु खिच्न दिनु हुँदैन । निषेधित ठाउँहरु तोक्नु पर्दछ ।

अर्को कुरा के भने अहिले राष्ट्रपति भवनको लागी भवन र निर्माणस्थलको खोजी भइरहेको थाहा हुन आयो । देश आर्थिक रुपमा जिर्ण भएको अवस्थामा नयाँ भवनहरु निर्माण गर्नु सट्टा विद्यमान संरचनाहरुलाई प्रयोगमा ल्याउन सकिन्छ । यदि नारायणहिटीलाई संग्रहालय नबनाउने हो भने त्यसैलाई राष्ट्रपति भवन बनाउन सकिन्छ । किनभने नारायणहिटी भित्र अनगिन्ती कोठाहरु छन् । यदि ती कोठाहरुको दैनिक सफाई भएन भने नारायणहिटी कुरुप भएर जानेछ । यस बाहेक सुरक्षाको दृष्टीकोणले शीतल निवास लाई पनि पुर्ननिर्माण गरी प्रयोगमा ल्याउन सकिन्छ । किनभने यस भित्र फराकिलो ठाउँ र राम्रा आकर्षक पूर्वाधारहरु पनि छन ।

आज राजा ज्ञानेन्द्रले जुन गति भोग्नु परिरहेको छ त्यो उनको कृयाकलापको फल हो भन्न मलाई कुनै किसिमले पनि आत्मग्लानी भएको छैन । उनि आफ्ना दाजु जस्तै संवैधानिक राजा भएर बसेको भए आज यो हविगत बेहोर्नु पर्ने थिएन होला । नेपालमा राजसंस्था एउटा संरचना भन्दा पनि एउटा संस्कृतिको धरोहरको रुपमा रहनु पर्ने थियो । विरोधै विरोधको यो भेलमा आज कोही पनि यी राजाको पक्षमा बोल्ने ब्यक्तिहरु पाइँदैन । पत्याउँदा नपत्याउँदै निकट भविष्यमा नै राजा ज्ञानेन्द्र नारायणहिटीबाट वर्हिगमन हुँदैछ । उनले यस्तो दिन भोग्नु पर्ला भनेर सपनामा पनि सोचेका थिएनन होला । विगतमा राजनैतिक दलहरुलाई पाखा लगाएर आफू एक्लैले शासन हाँक्न खोज्दाको परिणाम हो यो । हुन त जे हुनु छ त्यो टारेर टर्दैन यो कुरा हुनु नै थियो । मरेको बाघको जुङ्गा उखाले जस्तै आज ज्ञानेन्द्रका विरुद्धमा अनेक आक्षेप र विषबमन भएको पाईन्छ । के ज्ञानेन्द्रले त्यस्तै गरेका हुन त होइन भने वास्तविक कुरा थाहै नपाई कसैको विरोधमा जथाभावी बोल्नु ठिक होईन जस्तो लाग्छ ।

ज्ञानेन्द्र आज साधरण नागरिक सरह भए पनि हिजो देशको राजा थिए भन्ने कुरा कसैले विर्सनु हुन्न । विशेष गरी राजनैतिक दलका नेताहरुले । आज जनाधारले राजालाई राजगद्दी बाट निर्मलनिवासमा पुर् याएका छन भने भोली प्रचण्ड गिरिजालाई पनि जनताले त्यसै गरी लखेट्न बेर लाग्ने छैन । किनभने अहिलेनै प्रमुख दलहरु देशको समस्यालाई भन्दा पनि सत्तामा कसरी जाने भन्ने विषयमा मात्र कुकुरले हड्डीका लागी संघर्ष गरे जस्तै गरीरहेका छन । अझ माओवादीले त धम्कीको भाषा बोलीरहेका छन् । अब विचार गर्नु पर्ने छ यदि माओवादीहरु सत्तामा आए भने अन्य दलहरुको स्थिति कस्तो होला । त्यो कुरा त भविष्यले देखाउने छ ।